foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
Στη δική μας πόλη, αν δείτε τι έμεινε από την παλιά εποχή, το κτήριο του 1ου Γυμνασίου της Καβάλας ξεχωρίζει.

  • Τελευταία Ενημέρωση: Σάββατο 16 Δεκέμβριος 2017, 14:16:56.

Το σχολείο μας

KTIRIO EX 012Από το Google Earth

googlestrΑπό το Google Street View

Πρόσφατα άρθρα

Συνδεδεμένοι Χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 31 επισκέπτες και κανένα μέλος

cf86ceb1cf83ceb9ceb1cebdcf8ccf82 ceb1cebbceadcebacebfcf82 cebaceb1cf81cf80cebfcf8dceb6ceb9

 

"Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού"- Γιάννη Ρίτσου (απόσπασμα)

 

Χτες και προχτές, όλη νύχτα, πασκίζαμε να μετρήσουμε τ' άστρα.
Και τ΄άστρα είναι τόσα, όση κι η καρδιά μας, κι η καρδιά μας είναι
πιο πολύ απ' τ' άστρα.

Χτες βράδυ δεν κοιμήθηκαν καθόλου τα παιδιά. Είχανε κλείσει ένα σωρό τζιτζίκια στο κουτί των μολυβιών, και τα τζιτζίκια τραγουδούσαν κάτου απ' το προσκεφάλι τους ένα τραγούδι που το ξέραν τα παιδιά από πάντα και το ξεχνούσαν με τον ήλιο.

Χρυσά βατράχια κάθονταν στις άκρες των ποδιών χωρίς να βλέπουν στα νερά τη σκιά τους. Κι ήτανε σαν αγάλματα μικρά της ερημιάς και της γαλήνης. Τότε το φεγγάρι σκόνταψε στις ιτιές κι έπεσε στο πυκνό χορτάρι.

Μεγάλο σούσουρο έγινε στα φύλλα. Τρέξανε τα παιδιά, πήραν στα παχουλά τους χέρια το φεγγάρι κι όλη τη νύχτα παίζανε στον κάμπο. Τώρα τα χέρια τους είναι χρυσά, τα πόδια τους χρυσά, κι όπου πατούν αφήνουνε κάτι μικρά φεγγάρια στο νοτισμένο χώμα.

Μα, ευτυχώς, οι μεγάλοι που ξέρουν πολλά, δεν καλοβλέπουν. Μονάχα οι μάνες κάτι υποψιάστηκαν.

Γι? αυτό τα παιδιά κρύβουνε τα χρυσωμένα χέρια τους στις άδειες τσέπες, μην τα μαλώσει η μάνα τους που όλη τη νύχτα παίζανε κρυφά με το φεγγάρι.

Copyright © 2017 1ο Γυμνάσιο Καβάλας Rights Reserved.