foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
Στη δική μας πόλη, αν δείτε τι έμεινε από την παλιά εποχή, το κτήριο του 1ου Γυμνασίου της Καβάλας ξεχωρίζει.

  • Τελευταία Ενημέρωση: Πέμπτη 26 Μάιος 2022, 09:09:20.

Το σχολείο μας

KTIRIO EX 012Από το Google Earth

googlestrΑπό το Google Street View

Πρόσφατα άρθρα

Σύνδεση

Συνδεδεμένοι Χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 20 επισκέπτες και κανένα μέλος

 

Διαχείριση - Ενημέρωση ιστοχώρου: Καμίδου Συρματέινια ΠΕ2

ScreenHunter 777 Jan. 19 20.03 Ο Σ.Δ.Ε. του 1ου Γυμνασίου Καβάλας στα πλαίσια της προσπάθειάς του για καλύτερη επικοινωνία με τους γονείς και κηδεμόνες, αποφάσισε να δημοσιεύει στη σχολική ιστοσελίδα άρθρα σχετικά με τη μαθητική ζωή και τις ιδιαιτερότητες της εφηβικής ηλικίας ώστε να βοηθήσει το οικογενειακό περιβάλλον στην καλύτερη συνεργασία με το σχολείο.

 

Συνεργασία σχολείου με την Οικογένεια

            Η αντιμετώπιση της προβληματικής συμπεριφοράς στο σχολείο δεν είναι μόνο υπόθεση των εκπαιδευτικών αλλά και των γονιών. Όσο πληρέστερα ενημερωμένος είναι ο γονιός για τη συμπεριφορά του παιδιού του στο σχολείο τόσο καλύτερα αντιμετωπίζονται τα προβλήματα των ανεπιθύμητων συμπεριφορών των μαθητών και αυτό είναι πάντα προς όφελος του μαθητή και ποτέ σε βάρος του. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό, να υπάρχει συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικού και γονιών ώστε να επιτευχθεί ο κοινός στόχος, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να αναπτύξουν τα παιδιά όλες τις δυνατότητές τους. Η επικοινωνία του εκπαιδευτικού είναι ζωτικής σημασίας για τη συνεχή ενημέρωση των γονέων σχετικά με την πρόοδο και την συμπεριφορά των παιδιών τους στο σχολείο και την εισήγηση αποτελεσματικών μεθόδων αντιμετώπισης. Αντίστοιχα είναι εξίσου σημαντικό και για τους εκπαιδευτικούς να ενημερώνονται για τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζει το παιδί στην εξωσχολική του ζωή τα όποια αποτελούν πηγή άγχους και αγωνίας στη ζωή του καθώς και για το ψυχολογικό κλίμα που επικρατεί στο σπίτι, πάντα σεβόμενοι την ιδιωτικότητα της κάθε οικογένειας. Είναι λοιπόν, καθοριστικής σημασίας, η συνεργασία των εκπαιδευτικών με τους γονείς. Συναντήσεις γνωριμίας πριν καν εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα, και στη συνέχεια τακτική επικοινωνία με την οικογένεια για συνεργασία με ειλικρινή πρόθεση και ενδιαφέρον από τον εκπαιδευτικό ώστε να προσφέρει βοήθεια και αντίστροφα. Τέτοιες ενέργειες παίζουν αποφασιστικό ρόλο για την αλλαγή ή εξάλειψη της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς των μαθητών. Η τεχνική αυτή, της συνεργασίας με την οικογένεια, παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα γιατί οι γονείς έχουν στα χέρια τους πολύ περισσότερες και ενδιαφέρουσες ανταμοιβές και προνόμια από αυτά που μπορεί να διαθέτει ένας εκπαιδευτικός και έτσι μπορούν πιο αποτελεσματικά να προχωρήσουν σε διορθωτικές ενέργειες σχετικά με οποιαδήποτε συμπεριφορά του έφηβου επιτυγχάνοντας έτσι στόχους οι οποίοι είναι κοινοί για γονείς και εκπαιδευτικούς.

     Πηγές: Στοιχεία για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από τις σελίδες Ε.Π.Ι.Ψ.Υ. και ΑΛΦΑΒΗΤΑ

 

Διαδίκτυο: Εθισμός, πρόληψη και τρόποι αντιμετώπισης

Αναμφισβήτητα η χρήση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση αλλά και την καθημερινή κοινωνική μας ζωή έχει κάνει την τεχνολογία μέρος της ζωής μας. Νύχτα-μέρα «αγκαλιά» με τον υπολογιστή είναι όλο και περισσότερα παιδιά στη χώρα μας. Αυτό έχει συνέπειες στην κοινωνική τους ζωή και την ατομική τους κατάσταση. Σε σχετικές έρευνες, ένα παιδί 13 ετών απάντησε πως "αν μου πάρεις το κινητό, μου παίρνεις ένα κομμάτι του εαυτού μου". Το Διαδίκτυο όμως δεν κρύβει μόνο γοητεία, αλλά και κινδύνους. Πρόκειται για μια εξίσου επιβλαβή και επικίνδυνη κατάσταση όπως ο εθισμός σε ουσίες . Ο λόγος λοιπόν που οι έφηβοι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο είναι γιατί τους προσφέρει μια διέξοδο από την πιεστική και αγχώδη καθημερινότητα, από τα προβλήματα και τα άσχημα συναισθήματα και καταφέρνουν να χαλαρώνουν, να νιώθουν ευχάριστα και να βγαίνουν από την πραγματικότητά τους. Ακόμη το διαδίκτυο αποτελεί μια ευκαιρία να κοινωνικοποιηθούν χωρίς να κινδυνεύουν από την απόρριψη, αφού μπορούν να παρουσιάσουν ό,τι εικόνα του εαυτού τους επιθυμούν.
Τι σημαίνει εθισμός στο Διαδίκτυο και ποια συμπτώματα παρουσιάζουν τα παιδιά;
Ένα άτομο ή παιδί το οποίο είναι εθισμένο στο διαδίκτυο τις περισσότερες φορές εμφανίζει τα ακόλουθα συμπτώματα:
• Εξιδανίκευση του μέσου. Ο χρήστης θεωρεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ή το Διαδίκτυο το σημαντικότερο «κεφάλαιο» της καθημερινότητάς του.
• Ανοχή. Το άτομο χρειάζεται σταδιακά όλο και περισσότερες ώρες χρήσης του υπολογιστή ώστε να νιώθει ευχαρίστηση.
• Σύγκρουση. Ενώ το παιδί αισθάνεται ότι έχει πρόβλημα, δεν μπορεί να κάνει κάτι για να περιορίσει τη χρήση του υπολογιστή.

 

Προειδοποιητικά σημάδια - συμπτώματα που πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς

• Το παιδί ασχολείται συνεχώς με το διαδίκτυο ή με δραστηριότητες σχετικές με αυτό, παραμελώντας συχνά τις υποχρεώσεις του στο σπίτι και στο σχολείο.
• Το παιδί ξεχνιέται συχνά στον υπολογιστή και δεν έχει συναίσθηση του χρόνου που
αναλώνει σε αυτόν.
• Προτιμά τα παιχνίδια στο διαδίκτυο, από το να συναντά φίλους του, με αποτέλεσμα να απομονώνεται.
• Πέφτει η απόδοση του στο σχολείο.
• Το διαδίκτυο το απασχολεί ακόμα και την ώρα που τρώτε ή την ώρα που διαβάζει.
• Αντιδρά πολύ νευρικά θυμωμένα ή επιθετικά όταν κάποιος το διακόπτει από το παιχνίδι ή από τη συζήτηση που είχε online.
• Ξενυχτά συχνά για να μένει συνδεδεμένος / συνδεδεμένη στο διαδίκτυο.
• Λέει συχνά «καλά, θα παίξω μόνο ένα λεπτό ακόμη». .
• Δείχνει άγχος, ανησυχία, εξάρσεις θυμού ή βίας ή καταθλιπτική συμπεριφορά όταν δεν παίζει στο διαδίκτυο.
Επιπτώσεις που μπορεί να έχει το διαδίκτυο στο παιδί
Όλα αυτά έχουν, όπως είναι επόμενο, σοβαρές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς της λειτουργικότητας του ατόμου. Μειώνεται ο χρόνος που περνάει ο έφηβος με την οικογένειά του, περιορίζονται τα χόμπι και οι κοινωνικές συναναστροφές του, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης παχυσαρκίας, μυοσκελετικών προβλημάτων και οφθαλμικών παθήσεων λόγω των πολλών ωρών- ακινησίας- μπροστά στην οθόνη. Παράλληλα, οι εθισμένοι στο Διαδίκτυο νεαροί παραμελούν τη σωματική τους υγιεινή, ενώ κάνουν πολλές απουσίες στο σχολείο με αποτέλεσμα ακόμη και να χάνουν την σχολική χρονιά.
Δεν είναι ανάγκη, όμως, να φθάσουν τα πράγματα σε αυτά τα άκρα. Υπάρχουν προειδοποιητικά καμπανάκια και οι γονείς πρέπει να έχουν ανοικτά τα αφτιά τους ώστε να τα ακούσουν. «Αν οι γονείς δουν ότι οι σχολικές επιδόσεις του παιδιού πέφτουν χωρίς να υπάρχει άλλος λόγος εκτός από τη συνεχή ενασχόληση με τον υπολογιστή, αν καταλάβουν ότι το παιδί χάνει την κοινωνικότητά του και απομονώνεται, πρέπει να αντιδράσουν, να βρουν τρόπο διαχείρισης της κατάστασης, θέτοντας ένα πλαίσιο ώστε να απομακρύνουν τον έφηβο από τη μόνιμη ασχολία του με το Διαδίκτυο», κοινωνικές συνέπειες όπως η απόσυρση από την οικογένεια και τους φίλους, καθώς και η απόσυρση από άλλα χόμπι και ενδιαφέροντα
Συμβουλές σε γονείς
Ιδιαίτερα για τους γονείς προτείνεται ο ορισμός οικογενειακών κανόνων χρήσης του υπολογιστή και του διαδικτύου, κανόνες που αφορούν και τους ίδιους τους γονείς.
• Σημαντικές στην ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων είναι η ώθηση σε κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες και η καθιέρωση οικογενειακών δραστηριοτήτων που δεν εμπεριέχουν τη χρήση υπολογιστή και διαδικτύου.
• Ο υπολογιστής θα πρέπει να τοποθετείται σε δωμάτιο κοινής χρήσης από την οικογένεια και όχι στο δωμάτιο των παιδιών.
• Μπορείτε να εγκαταστήσετε και να χρησιμοποιήσετε προγράμματα ελέγχου της πρόσβασης σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες αλλά και του χρόνου παραμονής στο ιστό. Ωστόσο, επιτρέψτε την πρόσβαση στο διαδίκτυο διότι συχνά ο αποκλεισμός οδηγεί στη μυθοποίηση, μας ενδιαφέρει ο σωστός έλεγχος και όχι η απόρριψη του διαδικτύου. Να έχουμε τοποθετήσει φίλτρα για τις επικίνδυνες ιστοσελίδες. Σε κάθε περίπτωση, χωρίς πανικό και ενοχές, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με ειδικούς για παροχή βοήθειας και συμβουλές ώστε να προλάβουμε ή να αντιμετωπίσουμε σχετικά προβλήματα.

 Πηγές: Στοιχεία για το παραπάνω άρθρο αντλήθηκαν από τα άρθρα των: α) Μαρία Θεοφίλου, Σχολική Ψυχολόγος ,β)Σοφία Κουφοπούλου Ψυχολόγος, στο διαδύκτιο.

 

Οδηγίες προς τους μαθητές για την ασφαλή χρήση στο Διαδίκτυο οι οποίες θα μπορούσαν να δοθούν από τους γονείς στα παιδιά και επικολληθούν σε κάποιο σημείο του γραφείου τους.

► Μη δίνετε ποτέ προσωπικά σας στοιχεία και να μην αποκαλύπτετε λεπτομέρειες της προσωπικής σας ζωής σε άλλους χρήστες στο Διαδίκτυο
► Μην γνωστοποιείτε σε άγνωστους μέσω του Διαδικτύου τα στοιχεία επικοινωνίας σας (e-mail, αριθμούς τηλεφώνων) και τη διεύθυνση της κατοικίας σας ή του σχολείου σας
► Μην αποκαλύπτετε τους κωδικούς πρόσβασης (password) που χρησιμοποιείτε στις διάφορες υπηρεσίες του Διαδικτύου
► Μην επιχειρείτε συναλλαγές μέσω του Διαδικτύου για την αγορά προϊόντων και μη δίνετε ποτέ στοιχεία που αφορούν πιστωτικές κάρτες που τυχόν γνωρίζετε
► Κατά την επίσκεψη σας στους διάφορους δικτυακούς τόπους μην συμπληρώνετε φόρμες με τα παραπάνω στοιχεία όταν σας ζητούνται.
► Μην στέλνετε υλικό από τον δικό σας υπολογιστή (φωτογραφίες, μουσική).Να έχετε υπόψη σας ότι τα προϊόντα της πνευματικής δημιουργίας (Μουσική, Λογοτεχνία, Κινηματογράφος, Video κλπ)προστατεύονται από τους νόμους και η διανομή τους μέσω του Διαδικτύου είναι παράνομη πράξη.
► Το ίδιο παράνομη πράξη θεωρείται και η διακίνηση προγραμμάτων υπολογιστών (Software) εκτός αν ανήκουν στην κατηγορία του Ελεύθερου Λογισμικού. Σε κάθε περίπτωση διαβάστε ή συμβουλευτείτε τους μεγαλύτερους σε σχέση με τους όρους χρήσης και αν επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνηση του.
► Μην χρησιμοποιείτε άκριτα οποιοδήποτε πρόγραμμα βρίσκετε στο Διαδίκτυο. Δεν είναι όλα τα προγράμματα ασφαλή ακόμα και αν εμφανίζονται ως παιχνίδια (ίσως περιέχουν προγράμματα Δούρειους Ίππους που μπορεί να βλάψουν τον υπολογιστή σας)
► Μην ανοίγετε e-mail από άγνωστους αποστολείς με περίεργα θέματα (subject) ή χωρίς θέμα. Είναι πολύ πιθανό να περιέχουν ιούς. Προσοχή στα επισυναπτόμενα αρχεία. Πολλά απ' αυτά είναι ιοί ή Δούρειοι Ίπποι και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στον υπολογιστή σας.
► Να συζητάτε με τους δασκάλους σας, τους γονείς σας και με πρόσωπα που έχετε εμπιστοσύνη για τις δραστηριότητές σας στο Διαδίκτυο, ιδιαίτερα αν αντιμετωπίσετε οτιδήποτε περίεργο ή ασυνήθιστο
► Να είστε επιφυλακτικοί να αποδεχτείτε ό,τι διαβάζετε στο Διαδίκτυο ή ό,τι σας λένε οι άλλοι χρήστες του, πριν το υποβάλετε στην κρίση σας.

            

 

ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ

       Το σοβαρότερο πρόβλημα για τη σχολική ζωή των παιδιών είναι κατά γενική ομολογία ο σχολικός εκφοβισμός, υπάρχουν ωστόσο κάποιες θεωρίες που υποστηρίζουν ότι η σχολική επιθετικότητα αποτελεί μια φυσική διαδικασία στην ανάπτυξη του παιδιού και ότι ιδιαίτερα τα αγόρια, μέσω αυτής, προετοιμάζονται για την ενήλικη ζωή, αυτές οι απόψεις αντιμετωπίζονται πια ως ανυπόστατες, αβάσιμες και επικίνδυνες για την ομαλή κοινωνική ένταξη του παιδιού. Το πρόβλημα υπήρχε από την αρχή της μαζικής εκπαίδευσης, αλλά πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις την εποχή της παγκοσμιοποίησης και ιδιαίτερα μετά την μετατροπή του εκπαιδευτικού μας συστήματος σε πολυπολιτισμικό. Το σχολείο αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας και όταν η κοινωνία “νοσεί”, θα “νοσεί” και το σχολείο. Με τον όρο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός στη διεθνή επιστημονική ορολογία ως bullying, εννοείται η επαναλαμβανόμενη και εσκεμμένη χρήση βίας μεταξύ μαθητών ή παιδιών παρόμοιας ηλικίας, με σκοπό την πρόκληση πόνου και αναστάτωσης. Αποτελεί μία κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητα). Ωστόσο, ο σχολικός εκφοβισμός δεν θα πρέπει να συγχέεται με τις περιπτώσεις όπου τα παιδιά κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.

Η βία μεταξύ των μαθητών μπορεί να πάρει τις εξής μορφές:

α) σωματική (σπρωξίματα, κλωτσιές, μπουνιές, χαστούκια, τράβηγμα μαλλιών κ.τ.λ.)

β) συναισθηματική (σκόπιμη απομόνωση του παιδιού, να λερώνουν, να κρύβουν, να καταστρέφουν τα πράγματά του, να το εκβιάζουν για χρήματα, να το απειλούν κ.τ.λ.)

γ) λεκτική (κοροϊδία, βρίσιμο, σαρκασμός, ειρωνεία, διάδοση ψευδούς φήμης, χειρονομίες, συκοφαντικά γκράφιτι κ.τ.λ.)

δ) σεξουαλική (ανεπιθύμητο άγγιγμα, απειλές, προσβλητικά μηνύματα, χυδαία γράμματα και εικόνες, πειράγματα κ.τ.λ..) και

ε) ηλεκτρονική (χρήση διαδικτύου, email, chatroom, και κινητών με προσβλητικό και απειλητικό περιεχόμενο. Στην διεθνή επιστημονική ορολογία το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως cyberbullying).

Πώς αναγνωρίζουμε το παιδί που έχει πέσει θύμα bullying

     Ένα παιδί που έχει δεχθεί σχολικό εκφοβισμό συνήθως επιστρέφει σπίτι πεινασμένο, με σχισμένα ρούχα, κατεστραμμένα βιβλία, του λείπουν πράγματα, ζητά ή κλέβει χρήματα (για να τα δώσει στον εκφοβιστή). Έχει ανεξήγητα χτυπήματα και δίνει παράξενες εξηγήσεις για αυτά. Γίνεται αδικαιολόγητα επιθετικό στο σπίτι και παράλογο. Φοβάται να χρησιμοποιήσει το κινητό ή το email του και τρομάζει όταν λαμβάνει μηνύματα. Δεν θέλει να περπατήσει μόνο στο σχολείο κι εκλιπαρεί να το συνοδεύσουν οι γονείς του. Πολλές φορές δεν επιθυμεί να πάει καθόλου στο σχολείο και κάνει κοπάνες. Δείχνει ανήσυχο και χάνει την αυτοπεποίθησή του. Αρχίζει να τραυλίζει. Σταματά να τρώει. Κλαίει πριν κοιμηθεί ή έχει εφιάλτες. Απειλεί με αυτοκτονία. Μειώνεται η σχολική του επίδοση.

Πως μπορούν, όμως, οι γονείς να βοηθήσουν το παιδί τους που έχει δεχθεί σχολική βία;

       Πρώτα από όλα, είναι σημαντικό να μιλάνε καθημερινά μαζί του, να το ρωτάνε για το πώς πέρασε στο σχολείο. Τα παιδιά συνήθως ντρέπονται και κρατούν τον εκφοβισμό κρυφό από τους ενήλικες. Για αυτό, οφείλουν να τα ενισχύουν να τους αναφέρουν ό,τι συμβαίνει στο σχολείο και να παρατηρούν μήπως εμφανίσουν κάποιο από τα παραπάνω σημάδια. Ακόμη, να τονώσουν την αυτοπεποίθηση τους και να τους διδάξουν να λένε δυνατά “ΣΤΑΜΑΤΑ” ή “ΠΑΡΑΤΑ ΜΕ” και να φεύγουν. Επιπλέον, να τα εκπαιδεύσουν στην σωστή χρήση του κινητού και του διαδικτύου. Αν συμβεί ο εκφοβισμός είναι μεγάλης σημασίας να καθησυχαστεί το παιδί πως δε φταίει αυτό. Να αναφέρουν οι γονείς συγκεκριμένα περιστατικά, στο δάσκαλο ή στον υπεύθυνο καθηγητή της τάξης και να συνεργαστούν μαζί του. Αν το παιδί το χρειαστεί, είναι σημαντικό να ζητηθεί ψυχολογική στήριξη από κατάλληλο επαγγελματία. Σε καμία περίπτωση να μην γίνουν αποδεχτές οι αφορμές που χρησιμοποιεί ο εκφοβιστής ως δικαιολογημένες. Αν για παράδειγμα κοροϊδεύει το παιδί επειδή φορά γυαλιά, το να του φορέσουν οι γονείς φακούς επαφής, έμμεσα δικαιολογεί τον εκφοβιστή και αποφεύγει την ουσία του προβλήματος: την επιθετική τάση του παιδιού-εκφοβιστή.

Ωστόσο, αν το παιδί αρνείται επίμονα να πάει σχολείο, επειδή φοβάται, δεν θα ήταν καλό να πιεστεί σε αυτή την κατεύθυνση. Αυτό απλώς θα επιδεινώσει την ψυχική του κατάσταση. Ο γονιός μπορεί να ζητήσει την κατανόηση του σχολείου, προσκομίζοντας πιθανώς κάποια έγγραφα από τον ψυχολόγο που παρακολουθεί το παιδί, καθώς αναζητεί στήριξη ή μελετά την περίπτωση αλλαγής σχολείου. Στο μεσοδιάστημα αυτό είναι επιθυμητό να απασχολείται το παιδί με άλλες ομαδικές δραστηριότητες (αθλητισμό, προσκοπισμό, καλλιτεχνικά κλπ.), όπου θα έχει την ευκαιρία να κάνει νέους φίλους και να νιώσει ασφαλές.

   Tι χρειάζεται να κάνουν οι γονείς του παιδιού-νταή (bully)

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς του παιδιού-εκφοβιστή οφείλουν να σταματήσουν το παιδί τους αμέσως μόλις παρατηρήσουν την επιθετική του συμπεριφορά. Το “μυστικό” βρίσκεται στην εφαρμογή σταθερών ορίων με συνέπεια. Επίσης, να συζητούν με το παιδί για το τι μπορεί να του συμβαίνει (αν υπάρχει κάτι που το απασχολεί ή το στεναχωρεί). Είναι σημαντικό να εξηγηθεί πως η συμπεριφορά αυτή δεν είναι αποδεκτή, γιατί το αντίκτυπο που έχει στα άλλα παιδιά είναι πολύ σοβαρό. Ταυτόχρονα, πρέπει να αποθαρρύνονται τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας από το να παρουσιάζουν εκφοβιστικές συμπεριφορές. Οι γονείς μπορούν να μάθουν στο παιδί τους τεχνικές χαλάρωσης και πιο υγιείς τρόπους επίλυσης συγκρούσεων. Εξίσου σημαντική είναι και η συνεργασία με το δάσκαλο ή τον υπεύθυνο καθηγητή της τάξης και η επικοινωνία με τους γονείς του παιδιού-θύματος, προκείμενου να τους διαβεβαιώσουν ότι μεριμνούν επί του θέματος. Για να μάθει, όμως, το παιδί στην πράξη ποιες συμπεριφορές είναι οι κατάλληλες, είναι ωφέλιμο να επαινείται και να ενισχύεται κάθε φορά που επιδεικνύει συνεργατικές και φιλικές συμπεριφορές προς άλλα παιδιά. Αν το παιδί εκφοβίζει επειδή είναι απομονωμένο, οι γονείς μπορούν να του δώσουν πρωτοβουλίες και ευθύνες και να το εντάξουν σε δημιουργικές δραστηριότητες, όπως στον εθελοντισμό. Αν, παρόλα αυτά, το παιδί συνεχίζει επίμονα να εκφοβίζει, ίσως θα είναι χρήσιμη μια ψυχοθεραπευτική βοήθεια.

      O ρόλος των παιδιών-παρατηρητών

Μία ακόμη παράμετρος στο θέμα του σχολικού εκφοβισμού είναι οι λεγόμενοι παρατηρητές ή μάρτυρες ή παριστάμενοι (στην βιβλιογραφία χρησιμοποιούνται και οι τρεις όροι ισότιμα). Στον όρο παριστάμενοι περιλαμβάνονται όλοι οι μαθητές οι οποίοι δεν είναι εκφοβιστές ή αποδέκτες του εκφοβισμού, αλλά γνωρίζουν ότι συμβαίνει στο σχολείο τους. Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, ο ρόλος των μαρτύρων είναι καθοριστικός για το σπάσιμο του κύκλου του σχολικού εκφοβισμού. Οι παρατηρητές συνήθως διακρίνονται σε πέντε τύπους:

α) πιστός ακόλουθος (παίζει ενεργό ρόλο στον εκφοβισμό, αλλά δεν είναι αυτός που το ξεκινάει)

β) υποστηρικτής ή παθητικός εκφοβιστής (υποστηρίζει τον εκφοβισμό, αλλά δεν παίζει ενεργό ρόλο)

γ) παθητικός υποστηρικτής ή πιθανός εκφοβιστής (του αρέσει ο εκφοβισμός, αλλά δεν δηλώνει την υποστήριξή του ανοιχτά)

δ) μη-εμπλεκόμενος παρατηρητής (δεν παίρνει το μέρος κανενός και είναι απαθής στην κατάσταση) και

ε) πιθανός υποστηρικτής (απεχθάνεται τον εκφοβισμό και πιστεύει ότι όφειλε να βοηθήσει, αλλά δεν το κάνει).

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι παρατηρητές δεν παρεμβαίνουν όταν συμβαίνει κάποιο περιστατικό εκφοβισμού για τρεις λόγους:

1) πλουραλιστική άγνοια (ο παρατηρητής κοιτάει να δει πως θα αντιδράσουν οι άλλοι. Εάν κανείς δεν αντιδράσει, τότε η κατάσταση ερμηνεύεται ως ακίνδυνη και δε δίδεται βοήθεια)

2) αναστολή λόγω θεατών (οι άνθρωποι δεν θέλουν να γελοιοποιούνται δημοσίως από υπερβολικές αντιδράσεις σε καταστάσεις φαινομενικά ασφαλείς. Πιστεύουν ότι οι άλλοι παριστάμενοι είναι πιο αρμόδιοι να παρέμβουν και ότι η παρέμβασή τους θα είναι ανώφελη. Ή φοβούνται την προσβολή από άλλους πιο αρμόδιους και την κατηγορία για πιθανή επιζήμια βοήθεια) και

3) διάχυση ευθύνης (όταν είναι άλλα άτομα παρόντα, οι παριστάμενοι πιστεύουν ότι κάποιοι άλλοι θα βοηθήσουν). Εντούτοις, είναι σημαντικό οι παριστάμενοι να κατανοήσουν ότι και οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τις πράξεις τους. Με την μη παρέμβαση ενισχύουν την διατήρηση του φαινομένου του εκφοβισμού.

       Είναι χρέος μας να παρέχουμε στα παιδιά ένα ασφαλές σχολικό περιβάλλον με ίσες ευκαιρίες για όλους και με σεβασμό στην διαφορετικότητα και στις ιδιαίτερες ανάγκες του καθενός.

                                                                                                     Μαριάνθη Σπουργίτη Ψυχολόγος

 

 

                                 Φιλικές σχέσεις και επικοινωνία στους εφήβους

 

     Οι φιλικές σχέσεις και η έννοια της φιλίας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στη ζωή των εφήβων, επηρεάζοντας πολύπλευρα την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα συντελούν στην ομαλή προσαρμογή τους στην ενήλικη ζωή. Οι έφηβοι συναναστρέφονται καθημερινά με συνομηλίκους στο πλαίσιο του σχολείου, του φροντιστηρίου και της γειτονιάς, μοιράζονται κοινές δραστηριότητες και ενδιαφέροντα, και μέσω αυτής της διαδικασίας διαμορφώνουν τελικά τις φιλίες τους. Μέσα από τη συναναστροφή και την επικοινωνία με φίλους, οι έφηβοι έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες, να ανταλλάξουν και να διαμορφώσουν απόψεις, καθώς επίσης και να καλύψουν βασικές συναισθηματικές τους ανάγκες, όπως για παράδειγμα η συναισθηματική στήριξη και η κοινωνική αποδοχή. Η ύπαρξη μίας τουλάχιστον στενής φιλικής σχέσης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους προστατευτικούς παράγοντες για την ψυχοκοινωνική υγεία των εφήβων, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ικανοποίηση από τη ζωή, την ενίσχυση της αυτοπεποίθησης, την κοινωνική και συναισθηματική μάθηση, καθώς και τη σχολική προσαρμογή, ενώ επιπλέον συνδέεται με την απουσία ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Έφηβοι που είναι απομονωμένοι και δεν έχουν παρέες είναι πιθανότερο να παρουσιάσουν συμπτώματα καταθλιπτικής διαταραχής, να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και να γίνουν θύματα οποιασδήποτε μορφής κακομεταχείρισης ή βίας από συνομηλίκους τους. Οι φιλικές σχέσεις βασίζονται στη συχνή συναναστροφή και την επικοινωνία. Συγκριτικά με το παρελθόν, οι έφηβοι στις μέρες μας χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο την τεχνολογία για να επικοινωνούν μεταξύ τους. Τα κινητά τηλέφωνα και οι διάφορες υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης στο ίντερνετ (π.χ. Facebook, MSN, Skype) διευκολύνουν τη συχνή επικοινωνία των εφήβων μεταξύ τους. Αν και η χρήση της τεχνολογίας προάγει την κοινωνικοποίηση, η αλόγιστη χρήση της ενδέχεται να επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις όπως χαμηλή σχολική επίδοση, επιβάρυνση της υγείας (π.χ. μυοσκελετικοί πόνοι, παχυσαρκία), διαταραχές στον ύπνο, καθώς και αύξηση αισθημάτων μοναξιάς και κοινωνικής απομόνωσης.

                                                  

Πηγές: α) efiveia.gr (άρθρα και σκέψεις)
β) Ορίζοντας γνώσης ,προβληματισμοί.

           

  Η αντιμετώπιση της παρέας των εφήβων από τους γονείς

Ο έφηβος ενώ δείχνει να μην τον ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, στην ουσία δίνει μεγάλη σημασία σε αυτή. Όταν απορρίπτεται από τον γονιό, για θέματα εμφάνισης, συνέπειας, και συμπεριφοράς γενικότερα, ανατρέχει στην ομάδα των φίλων για να έχει την αποδοχή τους. Είναι πολύ σημαντικό για έναν έφηβο να είναι αποδεκτός από μια ομάδα συνομηλίκων. Για αυτό το λόγο, ακολουθεί τις συνήθειες της ομάδας. Είναι ανάγκη του εφήβου να έχει φίλους, με τους οποίους μοιράζεται τους ίδιους προβληματισμούς, τις ίδιες πεποιθήσεις και αναπτύσσει τις ίδιες συμπεριφορές. Η επιδοκιμασία από τους φίλους είναι πολύ σημαντική για τους έφηβους και επηρεάζει την αυτοεκτίμηση τους.
Επίσης, ο έφηβος θέλει να τολμήσει νέα πράγματα αλλά φοβάται να το κάνει μόνος του. Για αυτό το λόγο έχει την ανάγκη της παρέας. Επομένως, έρχεται και ο ίδιος σε σύγκρουση με τον εαυτό του καθώς από τη μία, νομίζει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα μόνος του αλλά από την άλλη δεν μπορεί και χρειάζεται την υποστήριξη της ομάδας.
Έτσι η παρέα δίνει την ευκαιρία στον έφηβο να λύσει τα δεσμά που τον κρατούν δεμένο με την οικογένεια. Δεν πρέπει όμως να νομίζουν οι γονείς ότι η επιθυμία του είναι να δραπετεύσει από το σπίτι, αλλά να γνωρίσει τον έξω κόσμο παρέα με φίλους για να αποφύγει τις κακοτοπιές και να αντιμετωπίσει τους κινδύνους. Η πραγματική ευτυχία για τον έφηβο ξεκινά και τελειώνει με τους φίλους. Οι γονείς βλέποντας το παιδί τους να έχει την τάση «φυγής» από την οικογενειακή φροντίδα νιώθουν φόβο και άγχος για όλους του κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσει ο έφηβος. Υπάρχει επίσης φόβος μην χάσουν τον έλεγχο του παιδιού.
Αυτός ο φόβος οδηγεί συχνά σε συγκρούσεις και σε έλλειψη εμπιστοσύνης. Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς σχετικά με τους φίλους και την παρέα ώστε να μειώσουν τον φόβο που νιώθουν και να εμπιστευτούν ξανά το παιδί τους; Ένα πρώτο βήμα είναι να γνωρίζουν ατομικά τους φίλους του παιδιού. Να μιλήσουν μαζί τους, να μάθουν για τα ενδιαφέροντά τους , να τους συγχαρούν για τις επιτυχίες τους. Όλα αυτά πρέπει να γίνονται με διακριτικό τρόπο και όχι με τη μορφή της ανάκρισης. Ο έφηβος που νιώθει ότι οι γονείς του ανακρίνουν το φίλο θα νιώσει ντροπή και θυμό. Καλό είναι να προτρέπουν τον έφηβο να κάνει παρέα με τους φίλους του το Σαββατοκύριακο. Πλέον δεν μπορούν να τον πιέσουν να παρευρεθεί σε οικογενειακές στιγμές αν ο ίδιος δεν θέλει. Η παρέα με τους φίλους είναι κάτι πιο χαλαρό και βοηθά την αποσυμπίεση της εβδομάδας. Οι γονείς πρέπει να ξέρουν ότι το παιδί διαλέγει την παρέα που θα μπει και όχι η παρέα. Έτσι αν διαπιστώσουν ότι το παιδί είναι μέλος μιας ομάδας που κάνει βίαια πράγματα ή καταχρήσεις καλό είναι να αναρωτηθούν για ποιο λόγο το παιδί θέλησε να μπει σε αυτή την ομάδα.
Τέλος, είναι καλό να θυμούνται οι γονείς ότι άλλο είναι ο έφηβος να μοιράζεται τα μυστικά με τους φίλους του και άλλο είναι να κρατάει τους φίλους κρυφούς. Αν ο έφηβος δεν μιλάει ποτέ για τους φίλους του, δεν λέει με ποιον μιλάει στο τηλέφωνο, αποφεύγει να γνωρίσουν οι γονείς τους φίλους του, τότε ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά ότι οι γονείς του δεν θα ενέκριναν την συγκεκριμένη παρέα. Σε αυτή την περίπτωση οι γονείς πρέπει να διερευνήσουν τι ακριβώς συμβαίνει με τη συγκεκριμένη παρέα και με τον ίδιο τον έφηβο. Οι φίλιες στην εφηβική ηλικία είναι απαραίτητες για την κοινωνικοποίηση του εφήβου και τον δρόμο προς την ενηλικίωση. Οι παρέες μας δίνουν την ευκαιρία να αξιολογούμε τις καταστάσεις σωστά και να διαλέγουμε τι μας ταιριάζει και τι όχι. Ο ρόλος των γονέων είναι υποστηρικτικός σε αυτή την προσπάθεια του εφήβου. Και ας μην ξεχνάμε ότι μπορεί από την περίοδο της εφηβείας, ο νέος να αποκτήσει γερές φιλίες που θα τον ακολουθούν μια ζωή.
Βασιλική Τσούτσου Ψυχολόγος, M.Sc. Παιδαγωγική Ψυχολογία


Copyright © 2022 1ο Γυμνάσιο Καβάλας Rights Reserved.